شرکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌برداری خوشه‌ای طبقه‌بندی‌شده چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ناتوانی جسمی با استفاده از دو رویکرد فنو‌تیپ ناتوانی جسمی و شاخص ناتوانی جسمی ارزیابی شد. وضعیت تغذیه‌ای با استفاده از ارزیابی تغذیه‌ای مینی (MNA) ارزیابی گردید. داده‌هایی در مورد مصرف گروه‌های غذایی، ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، فعالیت بدنی، فعالیت‌های روزانه و مشکلات خواب جمع‌آوری شد. تحلیل‌های آماری با استفاده از نرم‌افزار STATA نسخه 12 انجام شد. برای مقایسه گروه‌ها از آزمون‌های خی‌دو و آنالیز واریانس یک‌طرفه (ANOVA) استفاده شد. مدل‌های رگرسیون لجستیک چندگانه برای بررسی ارتباط‌ها، با تنظیم متغیرهای مخدوش‌کننده احتمالی به کار رفت.

نتایج
بر اساس شاخص ناتوانی جسمی، 16.20% از شرکت‌کنندگان دچار ناتوانی جسمی و 73.14% پیش‌ناتوان بودند. وضعیت تغذیه‌ای ضعیف (سوءتغذیه یا در معرض خطر) در 26.54% از شرکت‌کنندگان مشاهده شد و 49.93% از افراد ناتوان وضعیت تغذیه‌ای ضعیف داشتند. افراد سوءتغذیه شده خطرات قابل توجهی برای ناتوانی جسمی (RRR = 6.78؛ 95% CI: 3.39–13.58) و پیش‌ناتوانی (RRR = 2.36؛ 95% CI: 2.27–4.31) داشتند. مصرف بیشتر میوه و سبزیجات به طور معکوس با ناتوانی جسمی مرتبط بود. افرادی که در بالاترین رتبه از مصرف میوه و سبزیجات قرار داشتند، خطر ناتوانی جسمی به طور قابل توجهی کمتری داشتند: 0.24 (95% CI: 0.12–0.48) برای شاخص ناتوانی جسمی و 0.52 (95% CI: 0.30–0.90) برای فنو‌تیپ ناتوانی جسمی. مصرف بالای شیر و محصولات لبنی همچنین اثر محافظتی نشان داد (RRR = 0.46؛ 95% CI: 0.27–0.78). سایر گروه‌های غذایی ارتباط معناداری نداشتند.

نتیجه‌گیری
وضعیت تغذیه‌ای ضعیف ارتباط قوی‌ای با افزایش خطر ناتوانی جسمی در سالمندان دارد. مصرف میوه، سبزیجات و لبنیات ممکن است نقش محافظتی در برابر ناتوانی جسمی داشته باشد. افراد سوءتغذیه شده مصرف کمتری از تمام گروه‌های غذایی اصلی داشتند.